تبليغاتX
حافظ موسوي
حافظ موسوي
ترجمه ی شعرها به ترکی استامبولی

 

 

ترجمه ی شش شعر حافظ موسوی به ترکی استامبولی

ترجمه ی حامد رحمتی

 

حافظ موسوی و حامد رحمتی

 

 

۱

Kuşlar seninle arkadaşlar

Kediler ayak sesinden kaçmıyorlar

Bocekler sen istediğin zaman

Terliklerin önünde üzanırlar

İçimdeki cenver sakin olmuş

Sen hangi dile konuşuyorsun.

گنجشك ها با تو دوستند

گربه ها از صداي پايت فرار نمي كنند

سوسك ها

_اگر تو بخواهي _

كنار دمپايي ها دراز مي كشند

جانور درونم آرام شده است

تو با كدام زبان حرف مي زني ؟!

 

۲

Bütün bu konukevi senin ellerin

Kokusuyla dolacak

Kapısı açılırsa bavulun.

تمام اين مسافرخانه

از عطر دست هاي تو

پر خواهد شد

 

دهان اگر باز كند

اين چمدان !

۳

sandaliye

 

Senin dileklerin yuksekdi

Benim kollarım kısa

Sen merdiven istemiştin

Ben sandaliyeydim

Bu yüzden unutma beni

Bozuk sandalyende oturup ayı düşünürken.

آرزوهايت بلند بود

دست هاي من كوتاه

تو نردبان خواسته بودي

من صندلي بودم

با اين همه

فراموشم مكن

وقتي بر صندلي فرسوده ات نشسته اي

و به ماه فكر مي كني

 

 

۴ 

dua



Kelebek

kanatlarinin rengini unutmuş

Kuş ötmesini hatırlamıyor

Da ediniz romantik satırları unutmayalım.

دعا

 

پروانه

 رنگ بالهايش را از ياد برده است

پرنده

آوازش را به ياد نمي آورد

دعا كنيد

سطرهاي عاشقانه

از يادمان نرود.

۵

lambanı...

 

Lambanı bir az ukarı kaldır

Şu otların kokusu ayağıma tanıştır

Ağaçları görmek istıyorum

Ben daha hiç bir şeyi inanmıyorum

Ve hangı yönden buraya gelmişlerdi bilmıyorum

Öküzdili dermekten dönen kizları

Lambanı bir az ukarı kaldır

Gökler donmeden lerinden önce

Omuzlarının kokusunda aynı şaşkınlıkla

Dönmek istiyorum

Bir tepe var bu yolun kayb olmuş yönünde

Bütün ormandan yalnız bir ağaç kalmış onda

Ve bin yaşlı bir pınar ki çile ve otlardan akıyor.

Orda yerleşmemiz gerekdir

Atlarımız dönene kadar ve bizi

Göklere götürene kadar.

 

فانوس را...

 

فانوس را كمي بالاتر بگير !

بوي اين علف ها به پاي من آشناست

مي خواهم درخت ها راببينم

من ديگر به هيچ چيز يقين ندارم

و نمي دانم از كدام سوي به اين جا آمده بودند

دختراني كه از چيدن گل گاو زبان برمي گشتند!

فانوس را كمي بالاتر بگير

مي خواهم پيش از آنكه به آسمان بروند

در بوي شانه هايشان

به همان گيجي برگردم

 

در سمت گمشده ي اين راه، تپه اي ست

كه از تمامي جنگل

تنها يكي درخت در آن مانده است

و چشمه اي هزار ساله

كه از اندوه و علف مي گذرد

 

بايد همان جا اتراق كنيم

تا اسب هامان برگردند

و مارا

به آسمان ببرند.

 

 

 

 

۶

Yıldızlardan….

 

Yıldızlardan uzakLasmiyorum

Sen ayni yerde beni bekle

Sercelere seni Ozleslnler demisim

Ben donene kadar

Bir lrmak Var ylldlz larln araslnda

Bir yerde gumus rengi Otlarla kusanmls

Sen istemiyormudun  ay altinda Oturmayl

Ve agaclari ve kedileri ve gumus rengi

Sirvanileri izlemeyi?

Ay eger Bu kadar lslkllysa

Bu lrmagin suyundan icmiste Ondandlr

Pencerenin Onunde Bekle beni!

از ستاره ها ....

 

 

 

از ستاره ها  دورتر نمی روم

تو همین جا منتظرم  با ش

به گنجشک ها گفته ام

هوای دلتنگی ات را داشته باشند

تا من بر گردم

 

جایی میان همین ستاره ها

چشمه ای ست

پوشیده از علف های نقره ای

مگر تو نمی خواستی زیر ماه بنشینی

و درخت ها و گربه ها و شیروانی های نقره ای را

                                          

                                      _ تماشا کنی

 

ماه

از آب همین چشمه نوشیده است

که این همه مهتابی ست

 

 

کنار پنجره منتظرم باش !  

|+| نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم دی 1386ساعت 14:49  توسط حافظ موسوي  |